کلاهه

Never give up on anything.Go over,go under,go around,or go through.But never give up.

برخیز که می‌رود زمستان
سه‌شنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٦  
 
 

 
 برخیز که می‌رود زمستان                  بگشای در سرای بستان
 نارنج و بنفشه بر طبق نه                  منقل بگذار در شبستان
 وین پرده بگوی تا به یک بار                زحمت ببرد ز پیش ایوان
 برخیز که باد صبح نوروز                     در باغچه می‌کند گل افشان
 خاموشی بلبلان مشتاق                    در موسم گل ندارد امکان
 آواز دهل نهان نماند                          در زیر گلیم و عشق پنهان             
 بوی گل بامداد نوروز                         و آواز خوش هزاردستان
 بس جامه فروختست و دستار            بس خانه که سوختست و دکان
 ما را سر دوست بر کنارست               آنک سر دشمنان و سندان
 چشمی که به دوست برکند دوست    بر هم ننهد ز تیرباران
 سعدی چو به میوه می‌رسد دست      سهلست جفای بوستانبان
 
 
* پی نوشت : به یاد دانشجویان در بند و دانشجویانی که در آستانه عید زنده سوختند.
 

 
برفخانه
دوشنبه ٢٠ اسفند ۱۳۸٦  

تاریخ اجرا ۳-۲ اسفند ماه ۸۶

 کوه برفخانه با ارتفاع 4011 متر و دیواره 300 متری آن یکی از زیبا ترین قله های ایران است که در روستای طرزجان از توابع شهرستان تفت و در جنوب غربی آن واقع شده است.آقای علی مقیم در کتاب کوه های ایران؛ کوه برفخانه طزرجان به چند قله تقسیم  کرده اند که یکی قله طزرجان با ارتفاع 4000متر و دیواره 300 متری آن و قله برفخانه با ارتفاع3950 با دیواره 150متری ومیل برفخانه با ارتفاع 3850متر و همچنین سوزنی معروف این کوه مشهور به میل فریدونی.برای ما جای سوال بود که کدام قله برفخانه است و کدام قله طزرجان ولی با تحقیقاتی که از کوهنوردان یزدی به عمل آوردیم ،به این نتیجه رسیدیم که این کوه در واقع یک قله دارد و آن قله برفخانه است.


برای رسیدن به پناهگاه این قله که در ارتفاع 3200 متری و در زیر میل فریدونی واقع شده است چندین مسیروجود دارد که معروف ترین آنها مسیر دره پونه،مسیر مزرعه آقا محسن است(مسیر های تابستانی) ولی مسیر صعود زمستانی آن یالی است که بین مسیر دره آغل و مزرعه آقا محسن واقع شده است و شیب نسبتا تندی دارد.بهتر است زمان صعودتان را اوایل اسفند ماه انتخاب نمایید تا به مشکل گرمای هوا و در نتیجه شل شدن برف ها بر نخورید که صعود دشواری را پیش رو خواهید داشت.دوستان یزدی ما را تا پای صعود همراهی کردند و پس از خداحافظی و تعویض لباس ، صبحانه ای را در کنار رودخانه صرف کردیم و ساعت 9 صبح صعود خود را شروع کردیم.برنامه روز اول صعود تا پناهگاه بود و استراحت بود و علت عدم ادامه مسیر را در ادامه توضیح می دهم.برخلاف انتظار ما دره و یال از برف خیلی زیادی که تصور کرده بودیم برخوردار نبود و این کار ما را آسان می کرد .در ابتدای دره آغل بطری ها را از آب چشمه پر کردیم و سوار بر یال شدیم که این یال ما را مستقیما به پناهگاه می رسانید.کمتر از 3 ساعت پناهگاه بودیم . پناهگاهی با ظرفیت 25 نفر که یک چشمه خوب هم در کنار آن قرار دارد. 
دیگر کاری دیگری جز پخت و پز نداشتیم و بعد از نهار هم تلاش من جهت متقاعد کردن بچه ها برای تراورس شیب زیر دیواره و عکاسی از آن بی نتیجه ماند و در نتیجه بیرون از پناهگاه داخل کیسه خواب زیر آفتاب گرم ساعتی را بخوابیدیم.شب هم بعد از شام  یک بار لوازم فنی را چک کردیم و نیز فیکس بودن کرامپون ها را رو کفش تست کردیم و کوله حمله ها را برای صعود آماده کردیم.لوازم فنی که همراه داشتیم شامل :تونیک ،هشت فرود، کارابین پیچ و ساده ،طناب انفرادی و پروسیک و یک حلقه طناب 9 و چند تسمه 60 و 120 به همراه کلنگ .

 مسیر تراورس از پناهگاه تا ابتدای دهلیز دره امید

روز دوم مسیر طولانی را پیش رو داشتیم،یک تراورس 3.5 کیلومتری با شیب بین 45 تا 55 درجه با برف یخ زده که عبور از آن مستلزم بستن کرامپون است (معقول تر است و  با اطمینان بیشتری گام برمیدارید )و  سپس رسیدن با ابتدای دهلیز دره امید که آغاز صعود قله است.بنابراین هر چه صبح زودتری حرکت کنید شانس صعود بیشتر دارید و در بازگشت کمتر درگیر برف کوبی در این تراورس می شوید.ساعت 5 صبح حرکت کردیم ،هوا به شدت سرد بود و دعا می کردیم این سرما باقی بماند که در برگشت با توجه به کمبود وقت مشکل برف های شل و برف کوبی و خسته کننده آن مواجه نشویم. این تراورس 2:45 طول کشید و تا ابتدای دهلیز هم یک ساعت در یک شیب متوسط 45 درجه.در ابتدای دهلیز استراحتی کوتاهی همراه با نوشیدنی گرم که در این هوای خشک و سرد واقعا زنده مان کرد.

 طلوع خورشید،قله منشاد،قله ای کاملا شبیه شیرکوه با ارتفاع 3850 

دهلیز پوشیده از برف سفت و یخ زده است و در ابتدا از عرض خیلی کمی حدودا یک متر برخوردار است که کار را سخت می کند و سنگ های اطراف هم از گیره های مناسبی برهوردار نیستند و در اینجا این تبر یخ های ما بودند که به کمک ما آمدند و یک صعود درای تولینگ در اول کار داشتیم .با عریض تر شدن دهلیز کار راحت تر بود و هر چه ارتفاع می گرفتیم بر شیب هم افزوده می شد.در دو نقطه دیگر قبل از برج سنگی سنگ نوردی داشتیم که دارای گیره های انگشتی بود که با دستکش و کفش دوپوش و کرامپون زمان زیادی را برای صعودش از ما گرفت و در برگشت برای فرود نیاز به کارگاه داشت.

در زیر برج سنگی دو مسیر پیش رو دارید که مسیر سمت چپ که ما صعود کردیم از شیب کمتری (60 درجه) نسبت به مسیر سمت راست برخوردار است (شیب مسیر سمت راست70 تا 75 درجه است)،اینجا بود که تبر یخ ها واقعا کارآیی خودشان را نشان دادند و با صعود این قسمت تازه به گرده سنگی منتهی به قله می رسید.

 گرده سنگی زیر قله

اینجا بود که کرامپون ها را باز کردیم و صعود گرده را آغاز نمودیم.میسر گرده دارای گیره های خیلی خوبی است و چون در این منطقه از همیشه دارای بادهای زیادی است معمولا برفی رو گرده باقی نمی ماند . تنها چیزی که برایمان عجیب بود عدم شکنندگی گیره ها بود.این را در نظر داشته باشیم که این قله در منطقه کویری قرار دارد و اختلاف دما در روز و شب بسیار بالاست. دو سه قسمت از گرده کاملا در فضا قرار دارد و با حمایت و لاخ کردن دست و کتف رد کردیم و در نهایت ساعت 11 قله صعود شد.

 قله برفخانه با ارتفاع 4011 متر و در سمت چپ تصویر قله شیرکوه با ارتفاع 4075 متر 

در برگشت مسیر بهتر ی را جهت فرود از گرده انتخاب کردیم و راحت تر فرود آمدیدم.در زیر برج هم نیاز به کارگاه پیدا نکردیم و یا حمایت فرود آمدیم تا انتهای دهلیز.

از این به بعد کار ساده تر بود و فقط همان تراورس 3.5 کیلومتری را پیش رو داشتیم.با وجود سرمای هوا تراورس همراه با برف کوبی بود که زمان زیادی را از ما گرفت و در نتیجه با تاخیر یک ساعت و نیمه ار پیش بینی به پناهگاه رسیدیم.نیم ساعت استراحت و برگشت به روستا .برای قطار ساعت 8 بلیط داشتیم و شانس آوردیم که دوستان یزدی مارا تا ایستگاه رساندند.

 پروفیل مسیر از آغاز صعود تا قله

 

 

پروفیل مسیر از آغاز صعود تا پناهگاه

 پروفیل مسیر از پناهگاه تا دهلیز دره امید

 پروفیل مسیر از دهلیز دره امید تا قله

توصیه و تذکر جدی:

ما در این برنامه کلاه کاسک به همراه نداشتیم ، و نیز در هنگام عبور از تراورس به صورت کرده ای صعود نکردیم و هم طناب نبودیم که دلیل آن هم عدم آشنایی  همه نفرات تیم با اصول و تکنیک های حمایت متحرک بود،و عدم رعایت این موارد اشتباه محسوب می شود و بهتر است در صعود ها در صورت آشنا بودن با این اصول رعایت شود.حمایت متحرک به آشنایی و مهارت افراد با اصول کارگاه ها و تکنیک های بالاکشی،سرعت عمل ،تمرکز افراد نیازمند است. حمایت متحرک به همان اندازه که نجات بخش است؛استفاده از آن در صورت عدم مهارت به همان اندازه هم خطرناک است.

 

* فایل GPS مسیر را می توانید از اینجا دانلود کنید.

* دستگاه GPS از نوع etrex Vista و بیضوی مبنا Map Datum= WGS84 بوده است.

 


کلمات کلیدی: برفخانه ،کلمات کلیدی: طزرجان ،کلمات کلیدی: میل فریدونی
 
سفر به شهر افسانه ای کلوت
سه‌شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٦  
 

کویر خشک است اما پر شگفتی و کلوت شهر شگفتی ها ،شهر کلوخ های افسانه ای،با شکوه و پر رمز و راز ،آرام و خاموش اما افسونگر و سحرانگیز با آسمانی زیبا و افقی لایتناهی.کافی است فقط یک بار کویر افسونت کند، آنگاه همیشه در بند آنی.
باز هم دل به کویر زدیم و پیش رفتیم تا ببینیم و تجربه کنیم .پیمایش ۳ روزه کلوتها و طی مسافت ۴۷ کیلومتری از شمال شرقی ترین نقطه کلوت تا کمپ کویری شهداد همراه با دوستان خوبم میثم و یوسف و سرکار خانم جعفری.

تاریخ اجرای برنامه ۱۴-۱۵-۱۶ آذر ماه ۸۶
عکسها در ادامه مطلب

کلمات کلیدی: کرمان ،کلمات کلیدی: شهداد ،کلمات کلیدی: کلوت