کلاهه

Never give up on anything.Go over,go under,go around,or go through.But never give up.

دائم برف
سه‌شنبه ٢٧ فروردین ۱۳۸٧  

 دائم برف

 تاریخ اجرا : 18و17-12-86

 

دانم برف

قلل قزل ارسلان و دائم برف ، دو قله زیبا و سرسخت خط الراس الوند هستند که دائم برف
با ارتفاع 3450 متر از سمت جنوب بوسیله یک یال بلند به گردنه کلاغ لان و قله کلاغ لان و از
سمت شمال غربی گردنه قزل ارسلان و قله قزل ارسلان منتهی می گردد و نیز قله قزل ارسلان از سمت جنوب شرقی به قله دائم برف و از سمت شمال غربی به قله کرگز با ارتفاع 3100 منتهی می گردد.
قزل ارسلان قله ای زیبا و با عظمت است که در بین کوهنوردان همدانی به کی 2 شهرت دارد و دائم برف و کلاغ لان با آن سوزنی های قشنگی !!! که دارد می تواند برنامه جالب و متفاوتی باشد که متاسفانه همه از کوه های همدان الوند را می شناسند و کمتر با قلل دیگر توجه شده است.تصمیم گرفته بودیم که حتما اجراش کنیم و میثم با تجربه ای که در صعود های زمستانی  همدان داشت تعطیلات نیمه دوم اسفند را از نظر زمانی برای صعود مناسب می دانست.
زمان بندی که برای برنامه در نظر داشتیم اینگونه بود :
روز اول حرکت از همدان به سمت روستای برفین که پای صعود است ،صعود دائم برف و فرود تا گردنه قزل ارسلان و برقراری کمپ.
روز دوم صعود قزل ارسلان که با توجه به وضعیت هوایی قرار بر این بود که یکی از دو مسیر دهلیز یا تیغه را انتخاب کنیم .

تمامی وسایل و تجهیزات فنی را که برای یک صعود کاملا کلاسیک نیاز داشتیم تهیه کرده بودیم و چهارشنبه ساعت 5 عصر از تهران به سمت همدان حرکت کردیم.

ادامه دارد....




کلمات کلیدی: دائم برف ،کلمات کلیدی: قزل ارسلان ،کلمات کلیدی: برفین،همدان،الوند ،کلمات کلیدی: کلاغ لان ،کرگز
 
تاریخ کوه نوردی
شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٧  

 

تاریخ کوهنوردی 

 

منبع : www.wikipedia.org

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

  • Otzi حداقل 3000 متر را در کوه آلپ در حدود 3500 سال پیش صعود کرد، هرچند احتمالا هدف او رسیدن به قله نبوده است. بقایای او در آن ارتفاع که در یخچالی حفاظت شده بود ، یافت شد.
  • اولین صعود ثبت شده به کوه در دوران Common Era ، صعود  هادریان امپراطور رومی در سال 121  به کوه اتنا ( 3350 متر ) برای دیدن طلوع خورشید  بود.
  • پیتر سوم آراگون در ربع آخر قرن سیزدهم به کانیگو در رشته کوه های پیرنه صعود کرد.
  • در 26 آوریل 1336 پترارچ شاعر ایتالیایی به همراه برادر و دو دوست دیگرش به قله کوه ونتوکس ( 1990 متر ) صعود کردند. گزارشی از سفر خود نوشت ، بعدها آن را به صورت نامه ای به دوستش فرانسسکو دیونیجی فرستاد. بنابراین 26 آوریل 1336 " روز تولد آلپینیسم ( کوه نوردی )" و پترارج ( پترارکا آلپینیستا ) "پدر آلپینیسم " در نظر گرفته می شود.
  • روچه ملون ( 3538 متر ) در 1358 در آلپ های ایتالیا فتح شد.
  • در 1492 صعود به Mont Aiguille به فرمان چارلزVIII فرانسه انجام شد. Humanist های قرن شانزدهم رویکرد جدیدی را نسبت به کوه ها اختیار کردند ، اما این کشور آشوب زده اروپا ، کوه نوردی نوظهور مدرسه زوریخ را در نطفه خفه کرد.
  • لئوناردو داوینچی به منطقه برفی در مجاورت والسسیا صعود کرد و مشاهدات علمی را انجام داد.
  • در 1642 داربیفیلد اولین صعود ثبت شده را به کوه واشنگتن ( که بعدا Agiocochool نامیده شد ) در بخشی از Main ( که بعدا نیوهمپشایر نامیده شد) در نیوانگلند انجام داد.
  • کنراد گسنر و جوسیاس سیملر اهل زوریخ از کوه ها بازدید و آنها را ترسیم   و صعود های منظمی انجام می دادند. استفاده از تبر یخ و طناب در این محل در این زمان ابداع شد. هیچ صعود اکتشافی به کوه قابل توجهی در قرن هفدهم ثبت نشده است.
  •  بازدید تاریخی  پوکوک و ویندهام به چامونیکس در 1741 انجام شد و روند بازدید از یخچال ها را برقرار کرد.
  • در 1744 ، تیتوس مورد صعود قرار گرفت که این اولین صعود واقعی به یک کوه پوشیده از برف بود.
  • اولین اقدام به صعود Mont Blanc در 1775 به وسیله گروهی از اهالی آنجا صورت گرفت. در 1786 دکتر میشل پاکارد و ژاکوس بالمات برای اولین بار به قله رسیدند. هوراس – بندیکت سوسور ، آغازگر اولین صعود ،  سال بعد این کار را انجام داد.
  • کوه های جانگ فراو در 1811 ، Finsteraarhorn در 1812 و برایت هورن در 1813 صعود شدند. پس از آن توریست ها تمایل به صعود نشان دادند و در پیامد آن گروه راهنماهای آلپ به وجود آمد.
  • کوه نوردی سیستماتیک ، به عنوان یک ورزش ، به صعود سرآلفرد ویلس به وترهورن در 1854 برمی گردد. اولین صعود به مونت روزا در 1855 انجام شد.
  • باشگاه آلپی در لندن در 1875 تاسیس شد و بزودی در بیشتر کشورهای اروپایی چنین باشگاهی ایجاد شد. صعود ادوراد ویمپر به ماتر هورن در 1865 مصادف با پایان دوره اصلی فتح آلپی است که در طی آن حرفه کوه نوردی ابداع و کامل شد ، گروه راهنماهای حرفه ای تشکیل و سنت های آنها تثبیت شد.
  • با رفتن به سلسله جبال دیگر ، کاوش پیرنه مقارن با کاوش آلپ ها بود. به دنبال آن نوبت قفقاز رسید که عمدتا به علت ابتکار د.  و.  فرشفیلد بود. کوه های آن اولین بار مورد بازدید کوه نوردان اکتشافی در سال 1868 قرار گرفت و اکثر قلل مرتفع آن تا 1888 صعود شدند.
  • باشگاه Edelweiss Club Salzburg  در 1881 در سالزبورگ تاسیس شد و سه عضو داشت که اولین صعود را به دو هشت هزار متری برود پیک (1957) و دائولاگیری (1960) انجام دادند.
  • کوه نوردان آموزش دیده ، زمانیکه Rev. W. S. Green صعود اکتشافی را به کوه های سلکیرک انجام داد ، توجه خود را به کوه های آمریکای شمالی معطوف کردند. از آن زمان ، اکتشاف به سرعت پیش رفته بود و بسیاری از گروه های کوه نوردی انگلیسی و آمریکایی اکثر قلل مرتفع پوشیده از برف را نقشه برداری کردند ؛ قله Pikes  (4312 متر ) توسط آقای ای. جیمز و گروهش در 1820  و کوه سنت الیاس (5494 متر ) توسط دوک آبروزی و گروهش در 1897 صعود شده بودند. اکتشاف بلند ترین قلل آند در 1880-1879 آغاز شد ، زمانیکه ویمپر به کوه چیمبورازو صعود کرد و کوه های اکوادور را بازدید کرد.کوردیللرا بین شیلی و آرژانتین در 1883 از طرف دکتر گاسفلد ، که به مایپو ( 5410متر) صعود کرد و تلاش کرد به آکونکاگوا ( 7130متر ) صعود کند، مورد حمله قرار گرفت. آن قله اولین بار توسط فیتزجرالد در 1897 صعود شد.
  • کوه های آند بولیوی اولین بار در 1898 توسط سر ویلیام مارتین کان وی بازدید شد. گروه های اکتشافی اهل شیلی و آرژانتین در سال های 1898-1885 ساختار جنوب کوردیللرا را نشان دادند. کان وی کوه های Tierra del Fuego  را بازدید کرد.
  • آلپ های نیوزیلند برای اولین بار در 1882 توسط Rev. W. S. Green مورد حمله قرار گرفتند و بلافاصله پس از آن یک باشگاه آلپی نیوزیلند تاسیس شد و با فعالیت های آنها اکتشاف این رشته کوه ها پیش رفت. در سال 1895 ، آقای د. آ. فیتزجرالد سفر مهمی را در این رشته کوه انجام داد. تام فیف و گروهش در روز کریسمس 1894 به کوه کوک صعود کرد و انکار می کرد که فیتز جرالد اولین صعود کننده آن است. فیتزجرالد از بریتانیا همراه ماتیاس زوبریگن در حرکت بود تا ادعای صعود به قله را نماید. و در نتیجه آزرده خاطر از شکستش در رسیدن به قله کوک ، از صعود به آن امتناع کرد و بر روی دیگر قلل منطقه متمرکز شد. بعدا در این سفر زوبریگن به طور انفرادی تا خط الراس کوه کوک صعود کرد که اکنون این خط الراس به نام اوست.
  • اولین کوه های کشف شده منطقه قطب شمال ، کوه های کشف شده Spitzbergen توسط گروه های اکتشافی و. م. کان وی در 1896 و 1897 بودند.
  • از قلل مرتفع آفریقا ، کلیمانجارو در 1889 توسط دکتر هانس مایر ، کوه کنبا در 1889 توسط  هالفورد جان مکیندر و قله روونزوری در 1900 توسط ه. جی. مور فتح  شدند.
  • کوه های آسایی ابتدائا بنابه فرمان های امپراطوری بریتانیا نقشه برداری شدند. در 1892 سر ویلیام مارتین کان وی قراقروم هیمالیا را بازدید کرد و به قله ای 7010 متری صعود کرد. در 1895 آلبرت ف. مومری تلاش مرگباری را برای صعود به نانگاپاربات انجام داد ، در حالیکه در 1899 د. و. فرشفیلد سفر اکتشافی را به مناطق برفی سیکیم انجام داد. در 1899 ، 1903 ، 1906 ، و 1908 خانم فرانی بولوک ورکمن صعود هایی را در هیمالیا ، از جمله یکی از قلل  نان کان ( 6797متر ) انجام داد. گروهی از سپاهیان گورخا توسط سرگرد the Hon. C. G. Bruce به عنوان کوه نوردان حرفه ای تربیت شدند و اکتشاف های زیادی توسط آنها صورت گرفت.
  • باشگاه آلپی آمریکا در 1902 تاسیس شد.
  • در 1902 ، هیئت اکتشافی اکنستین – گرولی ، به رهبری کوه نورد اسکار اکنستین و کارشناس ماورالطبیعه  آلیستر کرولی ، اولین کسانی بودند که برای صعود به چوگوری ( که در غرب به K2 معروف است ) اقدام  نمودند. قبل از اینکه به علت هوای نامساعد و دیگر بدبیاری ها مجبور به برگشت شوند 6705 متر صعود کردند.
  • در 1905 ، آلیستر کرولی رهبری اولین صعود اکتشافی به کانچنجونگارا ، سومین کوه مرتفع جهان را بر عهده گرفت . چهار عضو این گروه در سقوط بهمن کشته شدند. برخی ادعاها می گویند که قبل از برگشتن تا حدود 6492 متر رسیدند اما اتو بیوگرافی کرولی ادعا می کند که به حدود 7620 متر رسیدند.
  • دهه 1950 اولین صعود های تمام هشت هزار متری ها را به خود دید به جز دو مورد ، و در سال 1950 با صعود به آناپورنا توسط موریس هرزوگ و لوئیس لاچنال آغاز شد. کوه اورست  (8850 متر ) مرتفع ترین کوه جهان ( بالای سطح میانگین دریا) ، اولین بار در 29 ماه می 1953 توسط ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی از جبهه جنوبی در نپال فتح شد. تنها چند ماه بعد ، هرمان بول ، اولین صعود را به نانگاپاربات انجام داد ، که با توجه به اینکه آن را انفرادی انجام داد از آن هم چشمگیرتر بود و تنها هشت هزار متری بود که در اولین صعود به طور انفرادی صعود شد. (K2 (8611 متر ، دومین قله مرتفع جهان اولین بار در 1954 صعود شد. در 1964 ، آخرین هشت هزار متری که صعود شد شیشاپانگما ( 8013 متر ) ، کم ارتفاع ترین قله در بین تمام قلل هشت هزار متری بود.

 
باشکوهترین قله های جهان
دوشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٧  

یک مجموعه عکس در کتابی به نام « قله های جهان » توسط انتشارات وایت استارز منتشر شده که در آن عکس های باشکوهترین و زیباترین قله های جهان به معرض نمایش درآمده است.

تصویر زیبای جبل موسی یا کوهستان سینا با قله ای به ارتفاع 2285 متر در کشور مصر.
 
دورنمای باشکوه قله اورست ، مرتفع ترین قله جهان در سلسله جبال هیمالیا در مرز میان نپال و تبت.
 
قله مون بلان در رشته کوه های آلپ میان فرانسه و سوئیس که با ارتفاع 4811 متر مرتفع ترین قله اروپا محسوب می شود.
 
قله کینابالو در کشور مالزی به شکل یک گنبد عظیم از جنس گرانیت به ارتفاع 4101 متر است که پیرامون آن از جنگل های انبوه پوشیده شده است.
 
قله باشکوه روبسون به ارتفاع 3954 متر در کشور کانادا و جنگل هایی که در دامنه آن مشاهده می شود.
 
قله کوه آتشفشان « اوی دوانیولنگایی » یا « کوه خدا» که دارای دو دهانه آتشفشانی است و به ارتفاع 2886 متر در کشور تانزانیا در جنوب مرز با کنیا واقع شده است.
 
قله «لو نارانخو دِ بولنس» به ارتفاع 2519 متر باشکوه ترین قله رشته کوه های «دس پیکوس دِ ائوروپا» است که در منطقه آستوریئس در شمال اسپانیا قرار دارد.
 
قله کلیمانجارو با حدود 6000 متر ارتفاع در کشور تانزانیا مرتفع ترین قله قاره آفریقا است که بر دشت پهناور آمبوسلی اشراف دارد.
 
قله کوک به ارتفاع 3754 متر بلندترین قله رشته کوه های مجمع الجزایر نیوزیلند است که قوم بومی مائوری آن را شکافنده ابرها می نامند.
 
تصویر دیواره شمالی قله هوآسکاران به ارتفاع 6768 متر در رشته کوه های آند در کشور پرو.