کلاهه

Never give up on anything.Go over,go under,go around,or go through.But never give up.

زمستان امسال از دریچه دوربین من
چهارشنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٩  

 

زمستان چهارمین فصل از فصلهای سال تقویم جلالی و اولین فصل تقویم میلادی است.این فصل سردترین فصل سال است. زمستان در نیم کره شمالی بر اساس تقویم جلالی ماههای دی، بهمن و اسفند می‌باشد این در حالیست که در نیم کره جنوبی ماههای تیر، مرداد و شهریور زمستان می‌باشد.زمستان معمولاً سردترین فصل سال است و در بعضی نواحی دمای هوا به زیر صفر درجه سانتیگراد هم می‌رسد، در کشور روسیه حتی تا منفی 50 درجه هم می‌رسد.در زمستان بعضی حیوانات به خواب زمستانی می‌روند و در فصل بهار دوباره زندگی را از سر می‌گیرند.زمستان فصلی با روزهای کوتاه و شب‌های طولانی و سرد است.میانگین دمای زمستان معمولا در ماه دی به پایین‌ترین مقدار خود (در نیم‌کرهٔ شمالی)  می‌رسد. بوران، برف، کولاک، یخ‌بندان معابر و جاده‌ها، مه و پوشیده‌شدن کوه‌ها از برف از خصوصیات فصل زمستان است که اغلب هرکدام به تنهایی باعث اختلال در عبور و مرور می‌شوند. پدیدهٔ هواشناسی نادری در طول زمستان با نام یخ‌مه (ice fog) رخ می‌دهد که متشکل از بلورهای یخ معلق در هوا است و تنها در دماهای بسیار پایین (زیر منفی 30 درجه سانتیگراد) رخ می‌دهد.
در نیم‌کرهٔ جنوبی، به‌خاطر بیشتر بودن اقلیم اقیانوسى در مقایسه با نیم‌کرهٔ شمالی
 و در عین حال کمتر بودن خشکی در عرض‌های پایین‌تر از منفی 40 درجه، زمستان خفیف‌تر و برف و یخ کمتر است. در این منطقه، بارش برف در نواحی مرتفع مانند رشته کوه‌های آند، کوه‌های نیوزیلند و مناطق جنوب پاتاگونیا در آمریکای جنوبی رخ می‌دهد. در قطب جنوب، برف در طول سال می‌بارد.علت سرد شدن زمین در زمستان، نه دوری آن از خورشید است و نه کمتر شدن فعالیت خورشید. زاویهٔ محور چرخش زمین نسبت به صفحهٔ مداری زمین دارای انحراف ۲۳.۴۴ درجه‌ایست و همین انحراف نقش مهمی در تغییرات آب و هوایی زمین دارد.در زمستان ِ نیم‌کرهٔ شمالی، خورشید بر این مناطق به صورت مورب می‌تابد و پرتوهای موازی تابشی از خورشید باید سطحی بیضی‌وار را گرم کنند.به علت کروی بودن زمین، این سطح بیضی‌وار کشیده‌تر نیز می‌شود و در نتیجه نور و گرمای کمتری به واحد سطح می‌رسد.ناظر زمینی، خورشید زمستانی را در ارتفاعی پایین‌تر از خورشید تابستانی می‌بیند.در مقایسه با این اثرات، تغییرات آب و هوایی در زیاد شدن فاصلهٔ زمین در مدار بیضوی‌اش با خورشید ناچیز است.




* زمستان به روایت ویکی پدیا

** عکسها: محسن عسگری

*** مناظری از البرز مرکزی ؛آتشکوه ،ریزان ،فیل زمین ،زرینه کوه ، روته و گرده بزم چال



 
رنج
چهارشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٩  

امروز حس خیلی خوبی دارم و میخواهم برنامه ای را که حدود 3 سال پیش اجرا کرده بودیم و توی این چند وقت اصلا دست و دلم به نوشتن آن نمیرفت رو منتشر کنم.آخه همه آدم های این برنامه که کمتر از انگشتهای یک دستند قراره امشب دور هم جمع بشوند.محسن بتازگی با خبر پذیرش دکتراش از سوئد برگشته و مرتضی هم چند وقتیست از فرصت مطالعاتی آلمان.محسن از زیبایی و ابهت قله رنج تعریف ها کرده بود و برنامه ماجراجویی برای پیمایش دره گمبیل،صعود رنج و برم فیروز و فرود از آبشار مارگون را تدارک دیده بود.امیدوارم که اجراش کنیم.اسفند ماه 86 بود که به دعوت محسن و همراه مرتضی برای صعود قله رنج (3703 متر) راهی شیراز و سپس سپیدان شدیم.شهرستان سپیدان با ارتفاع متوسط ۲۲۲۵ متر از سطح دریا در شمال استان فارس قرار دارد .این شهرستان به مرکزیت اردکان بوده و از شمال به استان کهکیلویه و بویر احمد و شهرستان اقلید از شرق به مرودشت از جنوب به شیراز و از غرب به شهرستان ممسنی محدود میشود .قله های برم فیروز و رنج و همچنین دو پیست اسکی پولادکف و سپیدان که در این شهرستان واقع گردیده ؛در فاصله حدود 100 کیلومتری شیراز است. این قله ها بعد از قله 4000 متری بل که در نزدیکی شهرستان اقلید قرار دارد؛ به ترتیب دومین و  سومین قله های بلند استان فارس محسوب می گردند.دو مسیر برای صعود قله رنج وجود دارد یک مسیر صعود عمومی که در جهت شمال شرقی و قله رنج گمبیل قرار دارد که ما هم از این مسیر صعود کردیم و مسیر دوم مسیری است که به مسیر تنوره معروف است  و از کنار دیواره کل گاره میگذرد و مستقیما به صخره منتهی به قله میرسد.از روی قله رنج قله بل در شمال و قله برم فیروز و دریاچه کوچک و زیبای آن و همچنین خط الراس کوه گر در جنوب به خوبی نمایان هستند.

 

* عکس ها :محسن عسگری

*دوستانم در این برنامه :محسن انواری(سرپرست)و مرتضی گنجایی .

* فایل مکان یاب این مسیر را در قسمت جی پی اس کوه ها قابل دریافت است.

 


کلمات کلیدی: قله رنج ،کلمات کلیدی: سپیدان
 
Ice climbing
یکشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٩  

 


* عکس : محسن عسگری

* هملون ؛زمستان 89