کلاهه

Never give up on anything.Go over,go under,go around,or go through.But never give up.

 
چهارشنبه ۸ تیر ۱۳۸٤  

جمعه ۱۰/۴/۸۴   دارآباد ۳۲۵۰ - سیاه بند ۳۳۰۰

صبح باشوقی فراوان از دیدار دوستان و حضوری دوباره در طبیعت بیدار شدم. قرار ما ساعت ۷ دارآباد قهوه خانه قیدی بود خودم را به تجریش رساندم ساعت ۶:۱۵ را نشان میداد خیلی معطل شدم تا ماشینی پیدا کنم که مرا به دارآباد برساند.وقتی رسیدم ۶:۵۵ بود . دیر شده بود و من هنوز ابتدای راه بودم تا قهوه خانه را دویدم در آخرین پیچ های مسیر بچه ها دیدم پس ازچند لحظه استراحت به طرف قله حرکت کردیم. یال صعود شیب زیادی داشت و گرما شدید نیز باعث شد که چندین بار در طول مسیر استراحت کنیم .ساعت ۱۱:۱۵ روی یال اصلی رسیدیم دیگر تا قله چندان راهی نبود و مسیر شیب خیلی کمی داشت. دشت بسیار زیبایی از گل های زرد دیده می شد. این منظره به حدی زیبا بود که همه  دوستان اقدام به عکاسی کردند. ساعت ۱۲ به قله رسیدیم GPS ارتفاع ۳۱۷۹ متر رانشان میداد. برای استراحت وارد جانپناه شدیم .چقدر تمیز و نو شده بود...! دیوار ها رنگی دوباره خورده بودند و پنجره ها تمیز تمیز شده بودند و حتی برای آنها پرده های کوچکی نصب شده بود. برایمان سئوال بود که چه کسی اینقدر عاشق است ...؟ از کوهنوردانی که آنجا بودند پرسیدیم .از اتفاق آنها می دانستند؛آقای  مصطفی خونساری است. واقعا جای تقدیر و تشکر دارد. امید وارم همیشه موفق باشد. با دوستان عکسی به یادگار گرفتیم و ساعت ۱۲:۳۰ به آرامی به طرف سیاه بند حرکت کردیم. ساعت ۱۴ به قله رسیدیم و سپس به جانپناه بازگشتیم. در جانپناه نهار خوردیم و ساعت ۱۵ بازگشتیم.