کلاهه

Never give up on anything.Go over,go under,go around,or go through.But never give up.

تاثیر ورزش بر متغیرهای روان شناختی
دوشنبه ٧ شهریور ۱۳٩٠  

 

تحقیقات بسیاری نشان داده است که ورزش علاوه بر اینکه ابزار ارزشمندی برای حفظ سلامت جسمانی است و رابطه نزدیکی با سلامت روانی و بویژه پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی دارد. ورزش از اضطراب و افسردگی می‌کاهد، اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد و خود پنداره را تقویت می‌کند. ورزش بویژه در سنین کودکی و نوجوانی مفر سالمی برای آزاد کردن انرژی‌های اندوخته شده است و این خود بسیار لذت‌بخش و آرامش‌دهنده است.شرکت در فعالیت‌های ورزشی به اجتماعی شدن و کسب مهارت و کفایت و همچنین دوست‌یابی و ارتباط سالم با همسالان کمک می‌کند. در جریان یکی از پژوهش‌های اخیر ( SIMON 1999 ) در ایالات متحده 65 درصد از جوانان ابراز کردند که ورزش آنها را از اعتیاد به الکل و مواد مخدر بازداشته است.
در جریان فعالیت‌های ورزشی شدید میزان ترشح اندورفین‌ها افزایش می‌یابد و به همین دلیل ورزشکاران پس از انجام تمرینات احساس لذت و آرامش خاصی می‌کنند که به آن اصلاحاً joggrs high گفته می‌شود. با توجه به شباهت بین اندورفین‌ها و ترکیبات افیونی، ورزش کردن می‌تواند جایگزین سوء مصرف مواد مخدر در معتادان شود.
در نتیجه تمرینات ورزشی مدام میزان جریان خون در مغز افزایش می‌یابد. افزایش جریان موجب اکسیژن رسانی و تغذیه بهتر نرون‌های مغز شده و از تنگ شدن عروق مغز جلوگیری می‌کند. این تاثیرات خود موجب پیشگیری از فراموشی و زوال توانمندی‌های ذهنی در سالمندی می‌شود. تمرینات ورزشی همچنین موجب آزادسازی نوعی فاکتور رشد به نام
B.D.N.F می‌شود که می‌تواند نرون‌ها را در مقابل آسیب و صدمه مقاوم نموده و از بروز بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون تا حدود زیادی جلوگیری کند.در تحقیقی که در دانشگاه اورگان در سال 1995 انجام شد 354 دانشجوی کالج در رابطه با تاثیر ورزش بر افسردگی مورد بررسی قرار گرفتند. ابتدا میزان انجام تمرینات ورزشی در این دانشجویان از حیث شدت و مدت تمرینات در طول سه ماهه قبل از تحقیق مورد بررسی قرار گرفت و دانشجویان بر اساس میزان تمرینات بدنی به سه دسته ورزشکار (میزان فعالیت سه جلسه در هفته)، فعال (میزان فعالیت یک یا دو جلسه در هفته) و غیرفعال (فعالیت کمتر از یکبار در هفته) تقسیم شدند. سپس هر گروه پرسشنامه واحدی را در زمینه افسردگی پاسخ گفتند که شامل 30 سوال بله و خیر بود. آن گروه از دانشجویان که به عنوان گروه ورزشکار شناخته شده بودند کمترین میزان افسردگی را گزارش کردند.

 تاثیر ورزش بر متغیرهای روان شناختی
یکى از تأثیرات ورزش، رهایى از افسردگى است.شما با ورزش میزان و ترشح ورمونى به نام «Endorphins» را بالا مى برید. این هورمون که مربوط به بافت عصبى است، توسط «هیپوتالاموس» ساخته مى شود و به کمک «هیپوفیز» به جریان خون وارد مى شود.
اما چگونه اندورفین باعث تغییرات خلق و خوى ما مى شود؟!
همانطورکه ذکر شد، پس از ورزش این هورمون توسط هیپوفیز وارد جریان خون میشود.«اندورفین» وارد «اعصاب انتقال دهنده درد به مغز» مى شود.پس از آن به گیرنده هاى «تسکین دهنده درد» در «نورون» متصل مى شود. این گیرنده ها مثل گیرنده هایى است که داروهایى چون «مورفین» به آن اتصال پیدا میکنند.«اندورفین» با تأثیر بر روى «گیرنده هاى عصبى» مانع آزاد شدن مولکول هاى پیام رسان عصبى از پایانه عصب مى شود.بنابراین هیچ پیام دردى به مغز نمى رسد. (به همین خاطر این هورمون را بى حس کننده و تخفیف دهنده درد مى دانند). همین اثر «اندورفین» بر بدن باعث حس خوشحالى و سرخوشى مى شود، درحالى که درد را نیز کاهش مى دهد و فشارهاى عصبى را کم مى کند. با توجه به همین تأثیر آن را مسکن طبیعى بدن مى نامند.
چگونه ورزش کردن باعث آزادسازى «اندورفین» مى شود؟
سطح بتا اندورفین خون (این هورمون شامل ۴ نوع آلفا، گاما، سیگما و بتا است که نوع اخیر در زمان ورزش بالاترین میزان را در پلاسماى خون دارد) در هنگام حرکات ایروبیک (بیش از ۳۰ دقیقه پرداختن به حرکات ورزشى) تا پنج برابر نسبت به زمان استراحت افزایش پیدا مى کند، البته این نسبت از شخصى به شخصى دیگر با توجه به میزان استمرار او در ورزش فرق مى کند.
جالب است بدانید همان گونه که بدن ما با مصرف مکرر داروهاى مسکن به نوعى مقاومت در مقابل آنها مى رسد و تحمل ما به این مواد بالاتر مى رود وضعیت بدن و میزان «اندورفین» هم تابع همین قانون است. هرچه بیشتر تمرین داشته باشید و حرکات ورزشى تان منظم تر و مرتب تر باشد، بدن شما به طور طبیعى در مقابل این ماده مقاومت بیشترى نشان مى دهد و اینجاست که باید براى رسیدن به آن خوشحالى و سرخوشى شدت تمرینات را بالا ببرید تا بدن بتواند همان میزان «اندورفین» را تولید کند.
خلاصه اینکه با کمى بالا پایین پریدن، دویدن، کوه پیمایى و... قادر خواهیم بود دوران جوانى و سرخوشى را طولانى تر کنیم.
تحقیقات اخیر نشان داده است افرادی که تمرینات تنفسی – قدرتی و انعطافی نظیر یوگا را انجام می دهند، بیشتر از ورزش هایی نظیر دویدن و ایروبیک بر تنش افسردگی و پریشانی خود کنترل دارند. می توان گفت تاثیرات خلقی ناشی از ورزش های تمرکزی، قدرتی، انعطافی و تنفسی می تواند بیشتر از ورزش های دیگر باشد.

 

منبع :

http://www.naturaltherapypages.com.au/article/Exercise_Endorphins